Make your own free website on Tripod.com

รูปมันแปลกดี 555


191 ช่วยด้วย ตา หาย 555


ส่งมาเล่น เผื่ออยากดู


เหมือนกัน



นี่ด้วยคุณน้องหน้ากวนดี


รูปสุดท้ายละ


หน้าฮาไปหน่อย ตาบวมเลย

 

ฉันยังจำเสมอที่เธอเคยบอกกับฉัน คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย
นึกถึงคำๆนั้นทุกวันที่ห่างกันไป เหมือนมันเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน

ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
เพราะว่าในชีวิตเรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจๆฉันยังมีเธอ

* คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
วันที่เสียน้ำตา วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน

ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
ยังนอนดึกอยู่ใช่ไหม เธอผอมไปหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง

(ซ้ำ *)

** (เพราะ)ฝนที่ตก(อยู่)ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง

(ซ้ำ **)

เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า
อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน


รักแรกเริ่มจากพบสบตา รักต่อมา คืออะไรจำไม่ได้ละ555

เริ่มซะดีแล้ว วันปัจฉิมก็ว่าจะไม่ร้องไห้แล้วนะ แต่ก็ ... จนได้และคิดว่าใครหลายๆคน
คงเป็นเหมือนกัน ยังไงๆ ก็อย่าลืมกันนะ ถึงแม้ตัวจะห่างไกล แต่ใจ ยังใกล้กันได้
ก็อยากจะบอกว่า 3/4 จงเจริญ ให้เพื่อนๆทุกคนโชคดี ไปสู่สุคติด้วยกันละกัน
มิตรภาพ นั้น คงยืนยาวต่อไป ยังไงก็ขออย่าลืม ความทรงจำดีๆ ความรู้สึกดีๆที่มีต่อกัน
ถ้าเราทำอะไรผิดก็ขอโทษด้วยละกัน แต่อย่างน้อยก็ขอให้ เพื่อนๆจำไว้ว่า การที่เราเข้าไปป่าอ้อย
หรือการที่เรา ไป "หลอย" ในหลายๆ อย่าง รวมถึงวีรกรรม ต่างๆที่พวกเราสร้างขึ้นมา ก็ขอให้จดจำไว้
ตลอดไป "อย่างน้อยเกิดมาก็ได้กินอ้อยหละว้า" หวังว่า อาถรรพ์ห้อง 4 จะจบลงโดยดี ถึงแม้ยังจะมีแถม
ส่งท้ายเรื่องอาจารย์ที่ปรึกษา แต่อย่างน้อย พวกเราก็พันผ่าอุปสรรคหลายๆ อย่างมาด้วยกัน รวมถึงด้าน
การจดโพย และ ลอกข้อสอบ ถนัดนัก เหอๆ ใครจะต่อ ม.4 ก็ฝากดูน้องสาวเราด้วยนะ ถึงเถื่อนหน่อยๆ
ก็น่ารักดี แล้วก็ฝากจัดการ พวกไม่มี สัมมาคารวะ ไม่มีมรรยาทด้วยนะ ถ้าเกิดว่ารุ่นพี่ไม่เอาจริง โรงเรียน
มันคงจะเละไปกว่านี้ เราอยากจะบอกว่า เรารักโรงเรียนนี้มากๆ เลย รักอาจารย์ ผอ บรรยากาศ ฯลฯ
ถึงแม้เราจะไม่มีโอกาส ได้สัมผัส บรรยากาศ แบบนั้นอีกแล้ว แต่ก็ขอจำทุกอย่างไว้
วันที่มีเรา โลกนั้นดูงดงามกว่าฝัน วันที่มีกัน อยากหยุดเวลาไว้ตรงนั้นตลอดไป
ขอให้เพื่อนๆโชคดี ทำอะไรก็ขอให้สำเร็จ ถึงแม้จะสายเกินที่จะบอกแล้วก็ตาม รัก 3/4 ทุกคนเลย
(รอสักครู่ ซับน้ำตาอยู่โว๊ย)

เฮ้อ พอละ วันนี้เกือบหอบกลับไม่หมด

 ขอขอบคุณพี่ป่าน สำหรับดอกไม้ช่อใหญ่มากๆ แล้วก็ความรู้สึกดีๆที่มีให้ ทั้งความอบอุ่น สนุกสนาน ความรู้
และหลายๆ อย่างที่ไม่สามารถ บรรยายได้ด้วยคำพูด ยังไงก็อย่าลืมกันแล้วกัน เมลล์ หรือโทรมาเล่นบ้างนะ
แล้วพลอยก็จะเข้าไปโรงเรียน ด้วยถ้ามีโอกาส ยังไงก็ขอให้ได้เจอกันอีกแล้วกัน ขอให้ผมยาวไวๆ 555

ขอบคุณน้องเบสท์ สำหรับ ปี้ จำนวนนับไม่ถ้วน อยากจะบอกว่า อย่าหัวเราะคนร้องไห้ แล้วแอบไปร้องเอง
ในห้องน้ำอีกละ ก็ตั้งใจเรียน เป็นเด็กดีของพ่อแม่ ของคุณครู เรียนได้เกรดเยอะๆหละ ถ้ามีอะไรก็บอกแล้วกัน
พี่เองก็ไม่กัดหรอก เดี๋ยวจะกอดตุ๊กตาให้ 555 น่ารักดี รวมถึงดอกกุหลาบช่อใหญ่ๆด้วย ก็คิดอะไรทำอะไร
ก็ขอให้สำเร็จแล้วกัน อย่าลืม "พี่" คนนี้หละ อย่างน้อยก็ เผื่อไม่มีคนมากวน ไง

ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนเลย ที่เอาดอกไม้มาให้ และ อื่นๆ ก็ไม่รู้จะขอบคุณยังไงนะ แต่ก็อยากบอกว่ารักทุกคนเลย
ถ้าเป็นไปได้อยากอยู่ด้วยกันต่อ ไปเรื่อยๆ เลย ขอโทษทีนะ ที่พลอยไม่ได้ต่อม.4 ที่โรงเรียน ก็ไม่อยากกันที่ใคร
แล้วยังไงก็คิดถึงกันบ้างนะ และ ขอขอบคุณสำหรับความอบอุ่น เมื่อย่างก้าว เข้าไปในโรงเรียน
พี่ๆน่ารักทุกคนเลย อยากจะบอกว่า จะไม่ลืมทุกคนเลย

ขอบคุณ น้องด้วย ที่เดินมาให้กอด อิอิอิ ก็ขอให้ตั้งใจเรียน แล้วกัน ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ ก็ขอให้
น้องๆเป็นคนดีของ โรงเรียน แล้วก็อย่าลืมพี่หละ โชคดีนะ

ขอบคุณ นิธิ สำหรับความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กัน ขอให้แก man ขึ้นเยอะๆแล้วกัน

และคนที่ลืมไม่ได้ ขอบคุณเดือนมากๆนะ สำหรับทุกอย่าง และคำพูดที่ทำให้เราร้องไห้ โทษที ร้องทั้งๆที่ยัง
กอดเดือนอยู่เลย ฮือๆ อดไม่ได้นี่หน่า ความจริงก็ ไม่อยากปล่อยเลย รู้สึกว่า อบอุ่นมาก เดือนเป็นผู้ใหญ่มากๆ
ยังไงก็มาเยี่ยมๆกันบ้างนะ ขอให้เดือนติด ปิยะ ด้วยนะ ขอให้สมหวังทุกประการ อย่าลืม เพื่อนคนนี้นะ

ขอบคุณ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร ครูอาจารย์ และทุกๆคน จริงๆ